Afwijkend mondgedrag

Afwijkend mondgedrag is een verzamelnaam voor gewoontes en/of bewegingen die negatieve effecten kunnen hebben op de stand van het gebit, het spreken, het gehoor en de gezondheid:

• Speen, vinger- en/of duimzuigen
• Open mondgedrag
• Door de mond ademen in plaats van door de neus
• Afwijkende tongligging in rust (bijvoorbeeld de tong ligt tussen de tanden/kiezen)
• Verkeerd slikken (bijvoorbeeld tijdens het slikken duwt de tong tegen de tanden/kiezen)
• Verkeerde uitspraak van bepaalde klanken (zoals slissen)

Het zuigen op een duim, vinger of speen is normaal bij een baby en peuter, omdat zij nog een grote zuigbehoefte hebben of omdat het veiligheid biedt. Daarna wordt het een gewoonte. De tanden kunnen hierdoor scheef groeien. Het is wenselijk het speen/duimzuigen vóór de wisseling van de voortanden af te leren, omdat dit een nadelige invloed heeft op de gebitsontwikkeling. Het afwijkend slikken wordt over het algemeen pas na de wisseling van de voortanden behandeld.
Open mondgedrag/door de mond ademen heeft verschillende gevolgen. De stand van het gebit kan veranderen, de kans op oorontsteking en verkoudheid neemt toe en de mondspieren verslappen. De verstaanbaarheid van het spreken neemt af.

Verkeerd slikken geeft vervorming van het gebit. Regelmatig worden kinderen na het onderzoek door de orthodontist, verwezen naar logopedie om een goede slikbeweging/tongpositie/uitspraak aan te leren door middel van oro-myofunctionele therapie (OMFT).
Het onderzoek en de behandeling van afwijkend mondgedrag wordt vergoed door de ziektekostenverzekeraar, op verwijzing van de huisarts of een medisch specialist (zoals een tandarts of orthodontist).
Onderstaand filmpje laat zien wat duimen met de stand van je gebit kan doen

Download hier de folder over afwijkend mondgedrag.